Antwerpski dziennikarz odkrywa, że jego codzienne życie coraz bardziej zakłócają niewytłumaczalne zjawiska, takie jak autentyczny list z 1919 roku, który odnosi się do wydarzenia mającego nastąpić znacznie później. Ponieważ te zakłócenia niezmiennie wiążą się z nazwiskiem „Joachim Stiller”, dziennikarz popada w obsesję na jego punkcie. Wyjaśnienie, ściśle związane z jego traumatycznymi przeżyciami z czasów II wojny światowej, następuje w gabinecie psychiatry, a później na opuszczonej stacji kolejowej na przedmieściach Antwerpii. Przeplata się z tym wątek antwerpskiego handlarza dziełami sztuki, który wierzy, że dzięki nowej formie malarstwa może się wzbogacić. Aby to osiągnąć, bierze jako zakładnika artystę z niepełnosprawnością intelektualną. Fabuła przedstawia również rozmaite perypetie miłosne dziennikarza, które ostatecznie prowadzą go do szczęśliwego doświadczenia ojcostwa.