Psichinski dzwoni do drzwi pana Semmlera i zwraca jego uwagę na dziwne odgłosy na strychu. Razem zakradają się na górę i odkrywają dorosłego konia, o czym zawiadamiają policjanta. Ten wszczyna alarm. Strażacy i kilku robotników dziwią się temu zdarzeniu i zastanawiają, jak koń mógł się tam znaleźć w pełnym rozmiarze. Jego transport z powrotem wymaga prac konstrukcyjnych i remontowych. Po ich zakończeniu dom Psischinskiego przypomina „szkatułkę na klejnoty”. Później policjant pyta Psischinskiego, jak „załatwił” tę sprawę, i dowiaduje się, że półtora roku wcześniej przyprowadził tam źrebaka, by w odpowiednim momencie zwrócić na siebie uwagę opinii publicznej, a zwłaszcza rzemieślników, dzięki czemu można było wreszcie dokończyć trudne do przeprowadzenia prace. Kręcąc głową, urzędnik, który również jest właścicielem domu, opuszcza posesję ze słowami: „Powinien pan mieć konia!”