Sygnały niczym księżyc, latarnie uliczne niczym gwiazdy. Kamera z ciepłem ukazuje zimowe nocne drogi, a spojrzenie reżysera jest również spojrzeniem na dwoje ludzi, których łączy coś więcej niż przyjaźń, lecz mniej niż miłość. Gdy Sakai bez wahania wybiera to, co jest dla niego najważniejsze, czyli przyjmuje odpowiedzialność za pokochanie jej, okres, w którym „wybrała”, by go opuścić, nadaje tej historii większą głębię. Film wykorzystujący nierealistyczne motywy, lecz ukazujący narodziny szczęścia w wystarczająco realistyczny sposób.