Życie rodziny Ťapáków jest pozbawione radości. Dwanaścioro z nich mieszka w jednym pokoju i nikomu nie przychodzi do głowy, że można żyć inaczej. Już się do tego przyzwyczaili — nie mają ochoty niczego zmieniać — w końcu tak jest od dawna. Monotonię w domu Ťapáków zakłóca jedynie synowa Iľa, żona Paľa. Jest wiejską akuszerką. Ale oni chcą tylko jednego — mieć spokój i ciszę. Tak mijają dzień za dniem. Bez emocji, powoli, z gorzką, niemal niewyczuwalną niechęcią do siebie nawzajem i do życia we wsi. Napięcie wprowadza tu jedynie Iľa, próbując coś zmienić, na co członkowie rodziny przestali już nawet reagować. Najbystrzejsza w rodzinie jest Anča. Nie chce jednak zostać towarzyszką Iľi. Od dzieciństwa ma obie nogi niesprawne, dlatego z zazdrością przygląda się jedynie działaniom swojej bratowej.