To dzieło zgłębia percepcję, czas i pamięć, opierając się na założeniu, że „nauka wciąż nie ustaliła rzeczywistej rozdzielczości oka”. Dzięki filmom poklatkowym, powolnym przenikaniom i widmowym, ulotnym obrazom artyści manipulują liniowym czasem i wymiarowością. Przywołując podświadome wspomnienia, Remains Vivid odtwarza doświadczenia z dzieciństwa za pomocą „powidoku”, podczas gdy Over/Time subtelnie przekłada dystans fizyczny na czasowy, ukazując kontrastujące, lecz równie sugestywne krajobrazy. POV bada subiektywne oko w opozycji do oka kamery oraz naturę twórczości artystycznej. Wykorzystując technikę podzielonego ekranu, Similar Nature analizuje czynności czterech osób, badając czas, ruch i jednoczesność gestów. Sax and Violins łączy dźwięk z fragmentarycznym obrazem: muzycy występują osobno, a ich wykonania zostają zestawione dopiero na etapie postprodukcji.