Dla mieszkającej w Estonii reżyserki Volii Chaikouskayi powstanie na Białorusi w 2020 roku nie było tylko wiadomością – dotyczyło jej osobiście. Gdy tysiące ludzi w Mińsku wystąpiły przeciwko brutalnemu reżimowi Alexandra Lukashenki i poparły liderkę opozycji Sviatlanę Tsikhanouskayę, Volia poczuła ten sam puls po drugiej stronie granicy. Nie mogąc wrócić do domu, stała się zarówno obserwatorką, jak i uczestniczką wydarzeń, organizując akcje solidarnościowe w Tallinnie i stopniowo wkraczając do własnego filmu jako bohaterka. W centrum opowieści znajdują się trzy kobiety – Sviatlana, Nadzeya i Masha – których mężowie zostali uwięzieni jako więźniowie polityczni i które same stały się kluczowymi postaciami ruchu. Ich nieustraszony sprzeciw wobec dyktatury odzwierciedlał własną walkę Volii o uwolnienie się od odziedziczonego lęku przed uciszaniem, represjami i wygnaniem.