Dzieło istnieje w postaci zrzutu pamięci sprzętowej, przedstawiając proces cyfrowej archeologii, który odkrywa alternatywne sposoby postrzegania pisanego języka arabskiego. Na jednym ekranie wyświetla się komputerowa przygoda — fikcyjna wyprawa, w której alfabet zostaje po raz pierwszy „odkryty”: od samotnego drzewa na cyfrowej pustyni po przestrzeń kosmiczną. Traktując piksele jako podstawowe jednostki budulcowe, litery pojawiają się, a następnie rozpadają lub znikają. Wyłaniają się nowe możliwości, zniekształcone litery i nieistniejące kombinacje. Na drugim ekranie wyświetlają się interfejsy programów na zabytkowe komputery: powrót do pionierskiego oprogramowania, w którym język arabski po raz pierwszy pojawił się na ekranie komputera.