Bezczelny syn pana Pelletana, Bébert, znów dostał pałę za wygłupy na lekcji. Za karę ma napisać wypracowanie o merowińskim królu Dagobercie. Wie tylko, że król miał osiem żon i zjednoczył Frankonię. Wyobraźnia tego nieuka bez szacunku zamienia to w harem i niedorzeczną wojnę bez armii, pełną anachronizmów, w wyścigu z rywalizującym królem Charibertem o koronę Reims. Prawa ręka króla, arcybiskup Eloi, późniejszy patron stolarzy, zostaje przedstawiony jako wynalazca.