Zima jest sroga w szwajcarskich górach jurajskich, szczególnie dla Jean i Laure, którzy w wyniku pożaru stracili ich małą córeczkę. Laure zamyka się w swoim osobnym świecie, podczas gdy Jean próbuje żyć w miarę normalnie. Kiedy Laure trafia do kliniki psychiatrycznej, Jean myśli o sprzedaży gospodarstwa i przełamując awersję do ognia podejmuje pracę w niedaleko położonej hucie żelaza. Tam poznaje uciekinierów z Kosowa, między nimi kobietę o imieniu Labinota, która od kilku lat czeka na powrót zaginionego podczas wojny męża. Jest silna, odważna i wrażliwa. Dzięki niej i jej bratu Kastriotowi, Jean odkrywa inny sposób życia ze swym bólem i lękami. Siła charakterów i doświadczenie cierpienia zbliża Jeana i Labinotę coraz bardziej do siebie. W tym samym czasie Laure zaczyna wychodzić z kryzysu i chce spotkać Jeana.