Z czego zbudowani są bohaterowie i dlaczego nasze społeczeństwa tak bardzo ich potrzebują? W Staatsoper Stuttgart reżyser teatralny Árpád Schilling próbuje odpowiedzieć na to mitologiczne, polityczne i egzystencjalne pytanie, leżące u sedna Lohengrina Richarda Wagnera. Cud! Cud! — zgodzili się mężczyźni i kobiety z Brabancji, gdy wbrew wszelkim oczekiwaniom ktoś stanął w obronie Elsy i obalił oskarżenia powoda Telramunda. A przecież robi on najzwyklejszą rzecz na świecie: pomaga osobie w potrzebie. Dlaczego więc potrzebny jest ten zbawca, otoczony aurą tajemnicy, którego imienia i pochodzenia nie może poznać nawet jego nowa żona Elsa? Dlaczego zbiorowość zrzeka się odpowiedzialności moralnej i politycznej, powierzając ją jednej osobie? I kiedy człowiek opatrznościowy przestaje być zbawcą, a staje się zagrożeniem?