Lata 60. i 70. przyniosły szarej, skostniałej kulturze radzieckiej Estonii nową falę utalentowanych młodych poetów i pisarzy, malarzy oraz nowatorów teatru. Evald Hermaküla rozpoczął karierę teatralną jako młody, gniewny geniusz w teatrze Vanemuine, gdzie wystawił kilka legendarnych spektakli. Kierunek obrany przez Hermaküla był jasny — od tekstu i racjonalności ku podświadomości. Film łączy teatralne i osobiste wspomnienia autora z dokumentalnymi materiałami archiwalnymi oraz współczesnymi przemyśleniami Hermaküla na temat teatru, życia i śmierci.