Mężczyzna pochłonięty dławiącym uściskiem straty czuje, że jego życie rozpada się na kawałki. Nie mogąc odnaleźć się w emocjonalnej mgle, przyjmuje sugestię matki, by zaszyć się w jej domku w lesie — nie wie jednak, że zakorzeniła się tam pradawna istota, która żywi się smutkiem. Zimowa sceneria Nowej Anglii stanowi tło dla tego hołdu dla narastającego powoli horroru i kina kontemplacyjnego.