Po kilku sytuacjach, w których śmierć z rąk szwadronów śmierci była o włos, Mario Handler uciekł z Urugwaju w 1973 roku i ostatecznie osiadł w Wenezueli, gdzie mieszkał i nadal kręcił filmy, zanim w ostatnich latach wrócił do Urugwaju. Pierwszy film, który ukończył na wygnaniu, Dos puertos y un cerro, to filmowy esej o nierównowadze w handlu. Narrator beznamiętnie przedstawia w komentarzu z offu krótkie podsumowanie sytuacji Wenezueli jako portu przeładunkowego w okresie ustanawiania systemu kolonialnego w XVI wieku.