Mario i Maria Boschi, trzydziestoletnie małżeństwo z małymi dziećmi, przeżywają kryzys: mąż i żona nie potrafią zgodzić się co do nazwy przyjęcia. Kolega, również imieniem Mario, wygłasza imponujące przemówienie, a Maria coraz bardziej się nim interesuje. Czuje, że może nawiązać z nim relację taką, jaką dawniej miała z mężem. Spędzają razem noc, a ona zapada na chorobę. Kiedy mąż prosi ją o opuszczenie domu, uświadamia sobie, że między prawdziwą miłością a niejasną potrzebą zrozumienia może istnieć różnica.