Od dawna wyobcowana ze swoim obojętnym ojcem, cenionym izraelskim malarzem, reżyserka odwiedza w Tel Awiwie wystawę jego najbardziej poruszających i odkrywczych autoportretów. Mając nadzieję, że wystawa pozwoli jej lepiej zrozumieć go jako człowieka i artystę — oraz stanie się katalizatorem, który na nowo zbliży ich do siebie — stara się uwiecznić to wszystko na filmie. Podczas szczerych rozmów z innymi członkami rodziny odkrywa, jak przez całe życie czuła się zaniedbywana, i zaczyna rozumieć, jak bardzo jego nieobecność podkopała jej poczucie własnej tożsamości. Choć miłość ojca pozostaje poza jej zasięgiem, z niezwykłą determinacją próbuje nadać sens tej pustce.