Na południowych brzegach jeziora Chambri (środkowy bieg rzeki Sepik) żyje 1500 mieszkańców mówiących językiem pondo. Mieszkańcy Chambri wymieniają ryby, moskitiery i kosze na sago, ceramikę oraz inne towary. Wszystkie elementy świata przyrody wiążą się z duchami o indywidualnych osobowościach i mocach, opisywanymi w legendach, sztuce i muzyce. Nieustanny dialog między ludźmi a duchami toczy się za pośrednictwem różnych środków komunikacji, w tym zaklęć, snów i muzyki. Film ukazuje bogactwo tradycji muzycznej nad jeziorem Chambri: rzeźbione drewniane bębny, których żywe wibracje mają strząsać dojrzałe owoce podczas zbiorów; pary świętych bambusowych fletów używanych podczas inicjacji chłopców i ukrywanych przed kobietami; zespoły fletowe utożsamiane z psami lub indykami; flety zdobyte podczas działań wojennych, używane wraz z maskami tanecznymi do przywoływania ryb; oraz fletnię Pana z jej melodiami żałobnymi.