Jedenaście lat po ludobójstwie film towarzyszy ocalałym i oprawcom przed pierwszymi procesami Gacaca, podczas których stają twarzą w twarz, oraz po nich. Jest Obede, oskarżony o zabijanie dzieci, którego prośba o wybaczenie to jedynie cyniczna strategia mająca zapewnić mu wolność. Jest Gahutu, który „nie okazuje skruchy” i przed sędziami wciąż mówi o „wężach”, mając na myśli tych, których wymordowano. Jest wreszcie François, zmuszony zabić własnego brata, by przeżyć, a teraz próbujący pogodzić się ze swoją szwagierką. Poprzez te trzy historie film kreśli portret społeczeństwa zmagającego się z wszechobecną ideologią ludobójstwa.