XVII wiek, czas, gdy islam i chrześcijaństwo rozprzestrzeniały się po Afryce Zachodniej. Dla obu religii wszelkie środki, by wypełnić meczet lub kościół, były usprawiedliwione: broń palna, alkohol i wszelkiego rodzaju drobiazgi. Imam, po nawróceniu rodziny królewskiej i wysokich rangą urzędników, napotkał opór ze strony „Ceddos”, czyli zwykłych ludzi. Dla nich przyjęcie obcej religii oznaczało porzucenie afrykańskiej duchowości.