Łącząc fakty i fikcję, ten paradokument przedstawia portret często mrocznego podziemia Neapolu. Ferrara pojechał do Włoch, by przeprowadzić wywiady z osadzonymi w zakładzie karnym Naples Pozzuoli State Prison, więzieniu o zaostrzonym rygorze dla kobiet. Z pomocą tłumacza pozwala kilku odsiadującym wyroki kobietom opowiedzieć o swoim życiu przed skazaniem i po nim. Ferrara rozwinął krótki portret więźniarek w pełnometrażowy film, pokazując życie w slumsach Neapolu oraz działania funkcjonariuszy organów ścigania i pracowników socjalnych starających się poprawić warunki życia ubogich, a także dodając trzy krótkie fikcyjne segmenty nakręcone cyfrowym sprzętem wideo.