Grupa młodych ludzi w Halle-Neustadt bez celu przemieszcza się między betonowymi blokami, które niegdyś wzniesiono jako wzorcowe osiedle mieszkaniowe w socjalistycznym stylu. Znane pewniki rozpadły się wraz z NRD. Choć w Saksonii-Anhalt prawie nie było obcokrajowców, zaczęła szerzyć się tępa niechęć do wszystkiego, co dotąd nie należało do codzienności. Na powszechny rozpad, postrzegany jako zagrożenie, odpowiadają pozornie klarowne wizje świata. Kiedy Thomas Heise zdobył „Nagrodę za film dokumentalny 1992” na Duisburger Filmwoche, laudacja zakończyła się przypuszczeniem, że film prawdopodobnie wywoła spory. Tak też się stało.