W prologu Excursion:Opus 2 kamera przesuwa się po niemal niemożliwych do rozpoznania szczegółach ciała śpiącego mężczyzny, przeplatanych urywanymi obrazami porannych czynności dwojga ludzi i ich przygotowań do wyprawy. Subtelne odgłosy wiejącego wiatru łączą się z piskliwymi, nieartykułowanymi odgłosami ptaków i żab. Para jedzie na rowerach przez gęsty las, wspina się wśród paproci i całuje przy akompaniamencie muzyki klasycznej (bez nadmiernej dosłowności czy romantyzmu), nałożonej na śpiew ptaków, który stopniowo zniekształca się w coraz bardziej psychodeliczny i przerażający hałas. Zbliżenia romantycznej pary, ujęcia podążające za pędzącymi przez las rowerzystami oraz zmagania pary z gęstą i niemal nierzeczywistą roślinnością zarośli i splątanych sosen splatają się w intensywnym montażu o sennej i nieziemskiej atmosferze.