Rodzina Zhu Zhu i Wang Wang mieszkała na skraju pustyni w północno-zachodnim regionie. Aby przeciwdziałać pustynnieniu, zaczęli sadzić drzewa. Nie zważając na burze piaskowe i palące słońce, nosili sadzonki na barkach, wiadrem po wiadrze transportowali wodę i codziennie przemierzali dziesiątki mil, by nawadniać teren. Ich nieustanne wysiłki podejmowane przez dziesięciolecia zaczęły przynosić owoce. Niestety u Wang Wang zdiagnozowano raka kości, a wkrótce potem zmarł. Mimo tego ciosu Zhu Zhu się nie poddała. Nadal przewodziła rodzinie w sadzeniu drzew i rekultywacji pustyni. Dzięki niezłomnemu duchowi przekształcili tysiące akrów jałowej ziemi w zieloną oazę.