Film opowiada historię Hansa Theater w Hamburgu, najstarszego teatru rewiowego w Niemczech, przeplatając ją z obserwacjami z ostatniego sezonu w 2001 roku. Dokumentuje pracę za kulisami oraz wysiłek, jaki miesiąc po miesiącu trzeba było wkładać w przygotowanie nowego programu na scenę. Film z czułością obserwuje przyjazd artystów w przyczepach na dziedziniec, ich codzienne treningi oraz przygotowania personelu kuchni, obsługi i ekip technicznych, a także pokazuje występy jako zwieńczenie tej pracy. Przede wszystkim jednak obrazy przekazują radość, jaką praca ta daje wszystkim zaangażowanym. Wspomnienia Telse Meyer-Grell uzupełniają wizualnie materiały archiwalne i stare fotografie.