W 1996 roku czteroletnia Victoire Thivisol była dla wielu zaskakującą zdobywczynią nagrody dla najlepszej aktorki na Festiwalu Filmowym w Wenecji za główną rolę w filmie Ponette Jacques’a Doillona. Jak to możliwe, że dziecko zgarnęło tę nagrodę? Dokument Playing Ponette pokazuje, jak cierpliwie Doillon z nią pracował — od pierwszego katastrofalnego dnia zdjęciowego aż po triumf w Wenecji. Playing Ponette składa się niemal w całości z materiałów nakręconych czarno-białą kamerą systemu podglądu na planie Ponette. Ich jakość pozostawia wiele do życzenia, ale w tym surowym materiale — próbach, kilku dubletach i ujęciach pomiędzy nimi — dostrzegamy refleksję nad tajemnicą aktorstwa. W jednej chwili Thivisol beztrosko harcuje na planie, a niecałą minutę później jest w pełni skupiona i bardzo przekonująco wciela się w dziewczynkę, która musi nauczyć się radzić sobie z niedawną śmiercią matki, choć nie rozumie pojęcia śmierci.