Przedstawia miejsce zbrodni — ekshumację ciał i rzeczy osobistych znalezionych przy szczątkach polskich oficerów w masowym grobie w Lesie Katyńskim, zamordowanych w 1940 roku przez sowiecką policję polityczną NKWD. Film ukazuje także członków Międzynarodowej Komisji Lekarskiej powołanej przez władze niemieckie, dziennikarzy, byłego premiera Polski Leona Kozłowskiego (1934–1935) oraz rosyjskiego chłopa Parfiena Kiseleva, jednego ze świadków zbrodni katyńskiej. Niemcy starali się wykorzystać te zbrodnie dla osiągnięcia jak największych korzyści politycznych, a narrator filmu, zgodnie z duchem nazistowskiej propagandy, twierdzi, że w obliczu „bolszewickiego barbarzyństwa” ludziom żyłoby się znacznie lepiej pod rządami niemieckimi niż sowieckimi.