Adonis to siedemdziesięciotrzyletni queerowy mężczyzna. Obecnie mieszka w bejruckiej dzielnicy Ashrafieh. Codziennie nadal podlewa liczne rośliny i co drugi tydzień zaprasza licznych przyjaciół na wesołe kolacje. Adonis ma mnóstwo opowieści z lat sześćdziesiątych, siedemdziesiątych, osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Choć nie mieszkał w kraju nieprzerwanie, podróżował po świecie, regularnie odwiedzając ojczyznę. Rozmowy z nim z łatwością przechodzą od akademickich zawiłości do zwykłych plotek o sprawach seksualnych czy nierozwiązanych zbrodniach. Ameer jest młodszym od niego mężczyzną po trzydziestce, który chce zebrać opowieści i anegdoty Adonisa. Uważa, że queerowa przeszłość Libanu nie została dostatecznie dobrze udokumentowana, więc postrzega Adonisa jako kurę znoszącą złote jajka. Kiedy jednak zauważa, że Adonisowi łatwiej obnażyć ciało niż w pełni odsłonić swoje uczucia, zaczyna odczuwać frustrację. Czego innego można się spodziewać, powiedziałby Adonis, po kimś, kto zawsze prowadził podwójne życie?