Od niepamiętnych czasów Bretończycy staczali liczne bitwy, by chronić swoją kulturę, bogatą w język, muzykę i taniec. Bretania przez długi czas pozostawała jednak zapomnianą krainą, zaniedbywaną przez Republikę, która zakazała używania jej języka. Od lat 60. rewolucja rolnicza wywróciła życie chłopów do góry nogami. Kultura Bretończyków, od dawna wspierana przez katolickich księży, wyzwoliła się w latach 70., niesiona nowym powiewem, który towarzyszył bretońskim gniewom. Młodzi na nowo przywłaszczyli sobie wówczas swój język i kulturę. Od długich lat spychania na margines po wielki gniew Bretończycy od końca XIX wieku piszą fascynującą sagę.