Na początku lat 90. z Hongkongu emigrowało średnio 60 000 osób rocznie. To całkowicie osobisty i stronniczy wybór opowieści o tej diasporze, przedstawiony z perspektywy osoby jednocześnie z wewnątrz i z zewnątrz, tuż przed przekazaniem Hongkongu Chinom w 1997 roku. Oparty na osobistych doświadczeniach osób z Hongkongu z lat 90., Diasporama to dokument eksperymentalny podejmujący kwestie związane z doświadczeniem diaspory. W serii intymnych wywiadów, które zgłębiają związek między tym, co osobiste, a tym, co polityczne, Yau Ching konfrontuje pojęcia narodowości, tożsamości i postkolonializmu. Włączając własną twarz i głos jako formę pośrednictwa, artystka sama staje się jedną z bohaterek.