Niemal wszystkie dialogi i narracja zostały zaczerpnięte z oryginalnej opowieści, a fabuła nie odbiega od niej w szczególny sposób, jednak obrazy zdają się pozbawione realizmu. Na przykład scena w ruinach rezydencji, w której Saeki i Kindaichi rozmawiają ze sobą, jest nieco fantastyczna, a wygląd Kindaichiego również jest nierealistyczny. Ponadto życie seksualne Saekiego i Yumi ukazano za pomocą „tańczącego futonu”. Zachowanie osób uczestniczących w obchodach pierwszej rocznicy śmierci Saekiego i Yumi jest nienaturalnie przesadzone.