Tradycyjnie ograniczane do ról dawczyń życia, opiekunek i gospodyń domowych, kobiety Boran z Kenii powoli uświadamiają sobie znaczenie edukacji i to, jak może ona odmienić ich życie. Przywiązują dużą wagę do tradycyjnej roli kobiet w społeczności pasterskiej i od świtu do zmierzchu wykonują swoje obowiązki, niewiele odbiegając od zwyczajowych praktyk. Uwagę zwraca jednak wyraźna niezależność, jaką wykazują, wykonując zadania, które zazwyczaj należałyby do mężczyzn, takie jak budowanie własnych domów. Film ma przede wszystkim charakter obserwacyjny, z okazjonalnymi fragmentami, w których kobiety zwracają się bezpośrednio do kamery.