W 2010 roku, relacjonując kwestię „tajnego porozumienia” w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, autor natrafił na dokumenty dyplomatyczne dotyczące zwrotu Okinawy i szczególnie zainteresowały go odręcznie sporządzone dokumenty Kazuo Chiby, ówczesnego dyrektora Pierwszego Wydziału Ameryki Północnej w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, które w przeciwieństwie do dokumentów zwykłych urzędników „wyróżniały się z tłumu i wydawały się wyjątkowe”. Nazwisko Chiby pojawiało się następnie w licznych dokumentach pozostawionych przez sekretarza byłego premiera Eisaku Sato, a autor zainteresował się tym, jaką osobą był Chiba.