Phaedra to rzeczywiście paskudny duch. Film olśniewa opowieścią o mężu i jego kochającej żonie. Ostatnio mąż ma poważne problemy ze snem. Budzi się zlany zimnym potem, z mglistym poczuciem znajomości koszmarnego snu, który zdaje się czekać na niego każdej nocy. Największym nieszczęściem jest to, że nie pamięta swoich snów, więc wyrusza na poszukiwanie sposobu na pokonanie swoich przysłowiowych „demonów” — i jakże trafne jest to określenie. Historia przeradza się w niejednoznaczny romans i seksualną orgię, co dziś zdarza się niezwykle rzadko.