Na pierwszy rzut oka Black and Blue jawi się jako „dzień z życia” protagonisty, granego przez Johnsona. Zaczyna się od jego pobudki w łóżku i przygotowań w łazience. Nakręcony w jego domu i ukazujący jego rodzinę, Black and Blue zawdzięcza swój tytuł jazzowemu standardowi Fatsa Wallera (spopularyzowanemu przez Louisa Armstronga), który można usłyszeć w filmie (wykonywanym na pianinie przez syna Johnsona). Film jest również związany z twórczością i praktyką artystyczną Johnsona, ukazując przeplatane fragmenty jego własnych prac, a także dzieła innych czarnoskórych artystów (takich jak Deana Lawson), książki (takie jak publikacje Roya deCaravy) oraz tradycyjne afrykańskie maski znajdujące się w jego domu.