Traumatyzowany przez skazany na klęskę ruch na rzecz praw człowieka w Garan, były aktywista Decem szuka schronienia i odosobnienia w lesie, uciekając z ojczyzny i od wszystkich, których darzył uczuciem. Ulga okazuje się jednak krótkotrwała. Z czasem wygnanego młodzieńca zaczynają osaczać nostalgia i samotność. Decem pozostaje uwięziony w nawracających koszmarach przeszłości i nadal pogrąża się w rozpaczy, żyjąc z nieustannym poczuciem zagrożenia. Trudności życia w lesie, a także pożar szalejący w górach, sprawiają w końcu, że zaczyna na nowo rozważać dalszą drogę. Zestawiając wewnętrzne rozdarcie niespokojnego młodzieńca z posępną dziką naturą, ten dramat psychologiczny ukazuje udręczony stan ciała i duszy wygnańca.