Autobiograficzna relacja z naznaczonego cierpieniem życia świadka epoki: Louisy Ighilahriz, działaczki i czołowej postaci algierskiej walki o niepodległość. Jako studentka w wieku 20 lat przyłączyła się do walki o niepodległość, wstępując w szeregi FLN w przededniu bitwy o Algier pod koniec 1956 roku, pod pseudonimem Lila. Wzięła udział w strajku uczniów szkół średnich, a następnie uciekła do maquis, gdy była aktywnie poszukiwana. Podczas bitwy o Algier należała do francuskiej siatki wsparcia FLN „tragarzy walizek”. Ciężko ranna wraz z przywódcą swojej siatki, Saïdem Bakelem, podczas zasadzki w 1957 roku, trafiła do szpitala, a następnie do więzienia, gdzie w francuskich więzieniach doświadczyła licznych tortur. Zostanie uratowana przed pewną śmiercią przez anonimową osobę i przez czterdzieści lat będzie próbowała ją odnaleźć, by okazać jej wdzięczność... Symboliczna dla bolesnej historii francusko-algierskiej opowieść Louisy jest poruszająca i przepełniona humanizmem.