Zainspirowany wydaną pod koniec XIX wieku powieścią Richarda Jefferiesa „After London” — jedną z najwcześniejszych powieści postapokaliptycznych — film jest materiałem testowym pokazującym, jak mogien wyglądać Londyn przyszłości. Jak mogłoby wyglądać miasto, które już nie istnieje, po swoim zniknięciu. Zamiast niego rozciąga się rozległe toksyczne bagno, wyrzucające ochrowy dym i chemiczne odpady, a z martwej ziemi wyłaniają się elektryzująco niebieskie siarkowe płomienie. Zdjęcia nakręcono na terenie kraterów i kopalni siarki kompleksu wulkanicznego Ijen w Indonezji, a obrazom towarzyszy nagranie Herberta Reada recytującego swój poemat „The Autumn of the World”.