Subiektywny, osobisty kontekst odbierany jest jako obiektywny dokument epoki, autentyczne świadectwo czasu, w którym film powstał i którego doświadczał autor. Odnosi się on do wydarzeń o różnej skali historycznej, lecz równie istotnych dla człowieka. Film opiera się na zasadzie montażu swobodnych skojarzeń: od wspomnień o babci i refleksji nad „czasami naszych babć” po obraz Vira Kholodnaya jako uosobienia kobiecości, a następnie — nagłym zwrotem — ku problemom konfliktów międzyetnicznych.