Seni Camara mieszka z mężem i rodziną w wiosce Bigona, w regionie Casamance na południu Senegalu. Pracując poza lokalną tradycją wyrabiania z gliny garnków i „użytecznych” przedmiotów, Seni twierdzi, że dzięki „darowi od Boga” udało jej się stworzyć tysiące dziwacznych, wspaniałych stworzeń — glinianych rzeźb o zdumiewającej oryginalności. Choć mieszkańcy wioski nie bardzo wiedzą, co sądzić o Seni i jej sztuce, kobieta nadal pracuje, by utrzymać rodzinę i zaspokoić własną potrzebę twórczą. Film towarzyszy Seni i jej mężowi, gdy przygotowują materiały do jej prac. Wspólnie wykopują twardą ziemię i powoli mieszają ją z wodą i piaskiem, aż glina będzie gotowa do formowania (Seni rozpoznaje to po smaku). Podczas gdy Seni intensywnie nadaje mokrej glinie swoje całkowicie oryginalne kształty, jej mąż przygotowuje końcową kąpiel barwiącą, zbierając dzikie orzechy i mocząc je w wodzie. Na koniec wypalają rzeźby i barwią je.