W 1856 roku cesarz Dom Pedro II żył w pozornym małżeństwie z Teresą Cristiną, z którą został zmuszony do ślubu w młodym wieku przez polityczny sojusz swoich rodziców, i miał z nią dwie córki: Isabel i Leopoldinę. Naprawdę kocha hrabinę Luisę, wykształconą i wyprzedzającą swoje czasy kobietę, która walczy o zniesienie niewolnictwa i prawa kobiet, żonę Eugenia, kuzyna cesarza Napoleona. W tym samym czasie poznajemy siostry Pilar i Dolores: pierwsza po śmierci matki w dzieciństwie trafiła do klasztoru, dorastając wśród książek i marząc o studiowaniu medycyny — zainspirowana historią Elizabeth Blackwell, pierwszej lekarki na świecie — podczas gdy druga została w domu, by opiekować się ojcem, pułkownikiem Eudoro, dorastając w atmosferze represji, niepiśmienna i pozbawiona próżności.