W 1947 roku, naznaczonym bliznami wojny, Kitazawa Taro, Mitamura Kiichi, Arikawa Nobuo i inni poeci, którzy odegrali kluczową rolę w powojennym rozwoju japońskiej poezji nowoczesnej, zebrali się na premierę czasopisma poetyckiego „Arechi”. 28 lat później, w 1975 roku, 53-letni Kitazawa pracuje w dziale korekty gazety, wciąż ledwo wiążąc koniec z końcem dzięki pisaniu poezji. Choć nie jest płodnym poetą, każdego dnia ceni sobie zwyczajne szczęście u boku żony Haruko oraz córki Yuko i syna Sho. Pewnego dnia jednak w życiu Kitazawy następuje wielki przełom. Zaczyna często kontaktować się z Akiko, żoną swojego dobrego przyjaciela Mitamury. Zakochuje się w niej, porzuca pracę i zostawia żonę Haruko oraz dwoje dzieci. Gdy zaczyna mieszkać z Akiko, która również opuściła dom, odzyskuje niespotykaną dotąd pasję i „słowa”. Oboje zaczynają żyć życiem „pustkowia”. --JDramas Weblog