„Abolição” ukazuje, jak bardzo wyzwolenie zniewolonych przekształciło struktury brazylijskiego społeczeństwa, zarówno na wsi, jak i w mieście, oraz zmiany, jakie wywołało w życiu samych czarnoskórych osób. Narracja koncentruje się na okresie, gdy Lei Áurea miała zostać podpisana przez księżniczkę Isabel 13 maja 1888 roku. W tym czasie kwestia abolicji była szeroko dyskutowana w ośrodkach miejskich, podczas gdy na obszarach wiejskich wciąż utrzymywały się stosunki niewolnicze. Zniewolona Iná Inerã, przywódczyni duchowa i wojowniczka, uosabia walkę o zachowanie afrykańskiej tożsamości za wszelką cenę, w razie konieczności płacąc za nią własnym życiem. Dziennikarz Lucas z kolei jest wyzwolonym czarnoskórym mężczyzną, który wierzy w pokojową integrację białych i czarnoskórych.