W czasie, gdy Tokugawa Ieyasu wygrał bitwę pod Sekigaharą, rozległe ziemie Uesugich w Aizu, przynoszące 1 200 000 koku, zostały drastycznie ograniczone do 300 000 koku w Yonezawie, w prowincji Dewa. Wielu traci nadzieję na przyszłość i opuszcza Yonezawę. W tych okolicznościach Maeda Keiji zostaje na miejscu i postanawia żyć wśród ludzi zmagających się z trudnościami. Ma ponad 60 lat, mieszka w nędznej, odosobnionej chacie i rozmyśla o „właściwym momencie”. Tymczasem jego syn, Shinkuro, ma ojcu za złe, że ten lubi pić i oddaje się zajęciom artystycznym, takim jak poezja, malarstwo i kaligrafia, zamiast zachowywać się jak sławny z odwagi generał. Jednak w decydującej chwili Keiji „pokazuje, na co go stać”. Choć rozważał przejście na emeryturę, jest gotów poświęcić się, by chronić Uesugich. Shinkuro stopniowo ulega fascynacji jego wielkodusznością i sposobem życia.