Gerhard von Scharnhorst, który pochodził z rodziny drobnych rolników z Dolnej Saksonii, rozpoczął karierę wojskową i został ważnym pruskim generałem. Wraz z baronem vom Stein zreformował armię pruską. Po początkowym oporze reformy zyskały również aprobatę króla Fryderyka Wilhelma III. Opowieść skupia się na ostatnim i najważniejszym okresie życia Scharnhorsta: latach 1806–1813, ze wszystkimi wzlotami i upadkami, których doświadczył ten wielki Niemiec. Po raz pierwszy ukazano życie pruskiego reformatora, przypominając okres aż do powstania ludowego z 1813 roku oraz rosyjsko-niemiecki sojusz zbrojny przeciwko armii okupacyjnej Napoleona.