Miłość, namiętność, strach, ból, krew. Wszystko to symbolizuje najintensywniejsza z barw — czerwień — ponieważ ludzie żyjący namiętnie żyją na czerwonym tle. W 1967 roku żołnierz z greckiego oddziału opuszcza Cypr, na zawsze tracąc swoją nastoletnią miłość. Czterdzieści jeden lat później dowiaduje się, że zostawił za sobą znacznie więcej. Kobieta uwięziona w martwym małżeństwie, a jednocześnie uwikłana w namiętny, zakazany romans. Romans skazany na klęskę, który doprowadzi dwóch braci do śmiertelnego konfliktu. Gdy jedna noga staje na progu namiętności, druga z pewnością błądzi. Ale tylko umarli są wolni od namiętności i błędów. Żywi są skazani na doświadczenie najwyższego szczęścia rodzącej się miłości, ale też głębokiego bólu, jaki pozostawia miłość, która umiera, albo — co gorsza — miłość zakazana na zawsze i niespełniona. Radość i łzy, miłość i ból — wszystko to namalowano na czerwonym tle!