Leningrad, wiosna 1942 roku. Po pierwszej zimie oblężenia dyrygent Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Komitetu Radiowego otrzymuje ważne zadanie państwowe — wykonać VII Symfonię Szostakowicza w oblężonym mieście. Wydaje się to niemożliwe — z orkiestry pozostało zaledwie kilku muzyków: ktoś umarł z głodu, ktoś poszedł na front, a ktoś zaginął. Jednak koncert musi się odbyć i rozbrzmieć na cały świat, aby zarówno przyjaciele, jak i wrogowie mogli usłyszeć: „Leningrad żyje!”. Do pomocy dyrygentowi orkiestry Karl Eliasbergowi oddelegowano oficera NKWD Anatoly Seregin.