„Każdy ma swoje gusta” — głosi przysłowie. Z motłochu się rodzi, motłochem umiera. Ale jest rok 1700, czas dramatycznych zmian w Imperium Rosyjskim, czas reform przeprowadzanych przez Piotra Wielkiego. Młody chłop pańszczyźniany Iwan Starszow jest szaleńczo zakochany w Marii, córce swojego pana. Nie chce zaakceptować, że młoda księżniczka nie jest dla niego. „Dałeś mi pragnienia, ale nie pozwalasz mi ich zaspokoić!” — wścieka się Iwan na Boga. Prosi księdza o pomoc, ponieważ Bóg stworzył wszystkich ludzi równymi. Lecz ksiądz powtarza przysłowie. Zaakceptuj swój los takim, jaki jest. Zrozpaczony Starszow wyrzeka się wiary. Iwan jest uparty; opuszcza wieś, by wziąć swój los we własne ręce. W ten sposób protagonista wkracza na krętą drogę ku prawdziwemu zrozumieniu Miłości.