Ida właśnie przyjechała do Oslo, by studiować psychologię na uniwersytecie, po tym jak porzuciła studia literaturoznawcze w Trondheim. Ida martwi się niemal wszystkim: że wysiądzie z autobusu na niewłaściwym przystanku, że w publicznej toalecie zabraknie papieru toaletowego, zmianami klimatycznymi i trzecią wojną światową. Jednak najbardziej boi się terroryzmu. Nic nie przeraża jej bardziej niż bycie ofiarą przypadkowego ataku.