Był sobie mężczyzna. Mieszkał z matką. Opiekował się dworem na chilijskiej prowincji. Pewnego dnia znalazł w ogrodzie kość. Kość była przewiercona. Był to flet z kości. Mężczyzna zagrał na flecie. A melodia przerodziła się w pieśń. Głos w pieśni błagał, by odszukać pozostałe kości rozproszonego ciała. Mężczyzna i jego matka przemierzali drogi Boga i piekła, szukając kości składających się na szkielet tego chrześcijanina. I by pochować go po chrześcijańsku. A oni widzieli to, co widzieli, i przeżyli to, co przeżyli. Przeżyli wiele historii. I choć nikomu o nich nie opowiadali, inni opowiadali je za nich.