Podziw Roberta Benayouna dla niekoronowanego króla slapsticku i nieskrępowanego wygłupu ma być może związek z jego własnym zamiłowaniem do surrealizmu, do którego przystąpił w latach czterdziestych i który skłonił go do zajęcia się wielkimi mistrzami komedii absurdu, takimi jak Marx Brothers i Buster Keaton. W sześciu odcinkach Benayoun, który przez wiele lat pracował jako krytyk filmowy w Paryżu, zagłębia się w różne aspekty osobowości i twórczości komika. Otrzymał dostęp do niewyczerpanych zasobów niepublikowanych lub prywatnych filmów, ponieważ Lewis słynął z tego, że nie wyrzucał ani centymetra taśmy filmowej i gromadził ją w swojej piwnicy. Oprócz wywiadów, w których wypowiadają się znani koledzy Mel Brooksa — od Scorsese po John Landis — a także sam Lewis, szczególne miejsce zajmują rzadkie i niekiedy zaskakujące ujęcia, które pozwalają spojrzeć na Lewisa z nowej, bardziej przenikliwej perspektywy, zarówno jako filmowca, jak i człowieka.