Opowieść o Emīliji Benjamiņa, „królowej prasy” międzywojennej Łotwy, której bogactwo i tragiczny los z czasem stały się częścią folkloru. Narracja filmu obejmuje okres od początków istnienia czasopisma Emīliji Atpūta (Rekreacja) aż po jej aresztowanie i powolną śmierć w pociągu zmierzającym na Syberię. Przepowiednia najbardziej znanego jasnowidza tamtych czasów, Eugene Fink, że Emīlija umrze z głodu na obczyźnie (co okazało się prawdą), przewija się przez narrację niczym czerwona nić. W centrum opowieści stawia tę silną kobietę, ukazując łotewskie społeczeństwo w całym jego bogactwie i dając widzom możliwość spotkania wielu znanych postaci historycznych.